Vijftig jaar op dezelfde plek. Hetzelfde uniform, dezelfde toonbank, hetzelfde bedrijf. En 7-Eleven stuurde hem alleen een e-mail.
De medewerker deelde de situatie op sociale media, en de reactie was onmiddellijk. “Hij verdiende een gouden pensioen, niet een bericht dat met één klik kan worden verwijderd”, schreef een van de duizenden mensen die reageerden. Maar niet iedereen denkt er hetzelfde over: er zijn mensen die aanvoeren dat in het digitale tijdperk een formele erkenning per e-mail genoeg is, en dat de verantwoordelijkheid voor het opbouwen van een waardig pensioen niet uitsluitend bij de werkgever ligt.
Wie heeft er gelijk: het bedrijf dat het absolute minimum deed of degenen die volhouden dat een halve eeuw loyaliteit iets meer verdient dan een bericht in de inbox?