Benicio Hoffmann is zeven jaar oud en die dag wilde hij gewoon met zijn fiets door zijn buurt in Curitiba, Brazilië rijden. Hij viel, botste tegen een geparkeerde auto en in plaats van weg te rennen zoals elk bang kind zou doen, bleef hij daar staan nadenken over wat hij moest doen.
Hij pakte een stuk papier en schreef in zijn onhandige, kinderlijke handschrift: “Goedemorgen. Ik heb uw auto geraakt. Ik ben van mijn fiets gevallen. Hier is het telefoonnummer van mijn vader”. Hij liet het op de voorruit achter en ging rustig weg, wetend dat hij het juiste had gedaan.
Marcelo, de eigenaar van het voertuig, had de kras niet eens opgemerkt totdat hij het briefje las. Geraakt door de eerlijkheid van de kleine jongen besloot hij niets voor de reparatie in rekening te brengen. Marcel Weiss Hoffmann, de vader van Benicio, zei later dat zijn zoon niet zou rusten voordat hij een oplossing had gevonden. Soms komt de grootste les in verantwoordelijkheid van degene met de minste jaren.