Avie Lee kon het zich niet veroorloven om voor haar dochter een jas te kopen. 🧵
Daarom nam ze restjes oude stof en naaide ze met haar eigen handen een jas voor Dolly Parton. Om het meisje zich bijzonder te laten voelen en ervoor te zorgen dat ze zich niet schaamde, vertelde ze haar het Bijbelse verhaal van Jozef en zijn veelkleurige jas. Dolly kwam op school aan met haar borst vooruit van trots. Maar haar klasgenoten zagen alleen aan elkaar genaaide vodden en lachten haar uit tot ze op weg naar huis in tranen uitbarstte.
Die pijn bleef jarenlang weggestopt, totdat Dolly in 1969 besloot er een lied van te maken. Ze gaf het dezelfde naam als het verhaal van haar moeder: “Coat of Many Colors”. In elk couplet vertelde ze niet alleen over de armoede die ze in de Appalachen had meegemaakt, maar ook over de liefde die Avie Lee in elk lapje had genaaid.
Ze nam het in 1971 op en het bereikte nummer 4 in de Amerikaanse countryhitlijsten. Tegenwoordig erkent de Country Music Hall of Fame het als een van de werken die haar jeugd het best weergeven. Wat sommige kinderen tot spot maakten, maakte Dolly tot een nalatenschap. 💛
