Woodward was nog maar net een tiener toen hij op Google naar antwoorden begon te zoeken 🥇
Terwijl hij trainde met zijn zinnen gezet op de Olympische Spelen van Rio in 2016, droeg hij in het geheim een verslaving aan pornografische content met zich mee die hem al sinds zijn jeugd achtervolgde. Hij vond een artikel waarin een drempel van meer dan 10 uur per dag als een waarschuwingssignaal werd beschreven, en toen begon hij te begrijpen dat wat hij ervoer een naam had.
Vandaag de dag, nu hij is gestopt met wedstrijdduiken, zegt hij dat de mentaliteit van topsport een valkuil kan worden: wanneer je zelfvertrouwen uitsluitend afhangt van je resultaten, wordt elk gemis opgevuld met wat dan ook. Voeg daar nog een factor aan toe die maar weinig mensen zien: voortdurend reizen, lege hotelkamers, de eenzaamheid van de professionele atleet.
Hij is niet de enige. Steve Weatherford, Terry Crews en Nick Willis spraken ook over vergelijkbare strijd. Woodward besloot zijn stem te laten horen, zodat geen enkele jonge atleet online alleen hoeft te zoeken naar wat er met hem of haar gebeurt: “Het had invloed op mijn zelfvertrouwen, mijn concentratie, mijn volwassenheid, mijn emotionele controle en mijn geduld. Ik vraag me af of het ook invloed had op een aspect van mijn kracht”, zei de atleet.
