Néstor Rodríguez, een Boliviaans congreslid van de partij Alianza Unidad, diende bij de Wetgevende Vergadering een voorstel in met een bureaucratische naam: Nationaal Programma voor Integrale Sociale Re-integratie. Achter die neutrale titel schuilde een drastische maatregel: dakloze vrouwen met drugsverslavingsproblemen gedwongen steriliseren, met rechterlijke toestemming.
Op 15 juli 2026 verdedigde Rodríguez het in La Paz onomwonden: sterilisatie “zal verplicht worden uitgevoerd” om alle kwetsbare vrouwen te bereiken die op Boliviaanse straten leven. Volgens zijn eigen schattingen zijn er ongeveer 18,000 dakloze mensen in het land, van wie 4,000 in Santa Cruz.
Het Bureau van de Ombudsman reageerde dat het voorstel fundamentele mensenrechten schond: waardigheid, integriteit en reproductieve vrijheid. Die weken van publieke kritiek waren genoeg voor Rodríguez om te overwegen het woord “sterilisatie” te vervangen door permanente anticonceptiemethoden, hoewel de rest van het plan blijft bestaan.
