Becky Small was 33 jaar oud en haar buik was zo opgezwollen dat ze eruitzag alsof ze negen maanden zwanger was.
Wekenlang had ze voortdurend last van rugpijn en een zwelling die maar niet wegging. Ze ging naar de dokter, kreeg medicijnen voorgeschreven en ging weer naar huis. Ze ging nog twee keer terug. Twee verschillende artsen bekeken haar geval, en geen van beiden ontdekte wat er in haar lichaam groeide. Tot op een avond in mei haar buik volledig hard werd — letterlijk stijf bij aanraking — en ze niet op een volgende afspraak kon wachten: ze ging rechtstreeks naar de spoedeisende hulp.
Daar voerden uiteindelijk twee artsen een grondig onderzoek uit. Diezelfde nacht bevestigden ze dat ze kanker in stadium vier had, met laesies in beide eierstokken en één nier. Becky is moeder van drie kinderen en heeft openlijk gezegd dat haar grootste angst niet de behandeling is: dat ze niet zal meemaken dat haar jongste dochter naar school gaat.