Tyler ‘Ty’ Ziegel was 22 jaar oud toen er op 24 december 2004 een bom ontplofte naast zijn konvooi. Door de aanval verloor hij zijn linkerarm onder de elleboog, drie vingers van zijn rechterhand, het zicht in één oog, en liep hij brandwonden op over 40% van zijn lichaam. De vlammen verwoestten zijn oren, zijn neus en zijn lippen. Wat er van zijn gezicht overbleef, werd ongewild het meest brute symbool van de menselijke tol van die oorlog.
In 2006 trouwde Ziegel met Renée Kline voor het altaar. Fotograaf Nina Berman legde dat moment vast: hij in zijn Marines-uniform, zijn gezicht gereconstrueerd, een glimlach die onmogelijk te duiden was. De foto won dat jaar de World Press Photo en ging de hele wereld over. Maar achter die foto schuilde een werkelijkheid die geen enkele prijs kon verhullen: Tyler kon niet werken, was afhankelijk van uitkeringen van het Department of Veterans Affairs, en het systeem schoot herhaaldelijk tekort in de betalingen. Het huwelijk overleefde het daaropvolgende jaar niet.
Hij stierf op 26 december 2012 in het OSF Saint Francis Medical Center in Peoria, Illinois. Hij was 30 jaar oud. De werkelijke oorzaak, later bevestigd door de lijkschouwer van het district, was een overdosis oxycodon en alcohol — dezelfde opioïden die hem waren voorgeschreven om de pijn te beheersen die zijn land nooit echt volledig heeft behandeld. Ter ere van hem werden 2000 vlaggen geplaatst in de straten van Metamora, Illinois. De overheid die niet wist hoe ze voor hem moest zorgen, wist wel hoe ze hem moest begraven.
