Owen was nog maar een paar maanden oud toen de zee hem alles afnam.
Op 26 december 2004 scheidde de tsunami in de Indische Oceaan dit baby-nijlpaard van zijn kudde aan de kust van Kenia. Hij werd alleen, bang en gestrand gevonden tussen het puin van een ramp die honderdduizenden mensen het leven kostte. Hij werd naar Haller Park, een opvangcentrum in Mombasa, gebracht, in de hoop dat hij daar samen met andere nijlpaarden zou herstellen.
Maar Owen koos niet voor zijn eigen soort. Hij koos voor Mzee, een reuzenschildpad van Aldabra van meer dan 100 jaar oud, omdat zijn enorme, donkere schild hem aan een volwassen nijlpaard deed denken. Eerst wees Mzee hem af: hij draaide zijn hoofd weg en siste om hem weg te jagen. Owen gaf niet op. Hij sliep met zijn hoofd rustend op Mzee’s schild, volgde hem overal en week nooit van zijn zijde.
De verzorgers dachten dat het tijdelijk was. Het duurde jaren. Ze aten samen, rustten samen en hielden elkaar gezelschap in een periode waarin Owen volledig alleen was achtergelaten. In die tijd werden het kleine nijlpaard en de oude schildpad een van de best gedocumenteerde banden tussen verschillende diersoorten in de geschiedenis.
In 2006 begon Owen contact te hebben met Cleo, een ander nijlpaard, en werd hij uiteindelijk van Mzee gescheiden. Hun wegen gingen uiteen, maar jarenlang stond Mzee aan Owens zijde wanneer hij gezelschap nodig had. En die onwaarschijnlijke vriendschap bleef voor altijd voortleven als de herinnering aan twee dieren die elkaar vonden toen ze elkaar het hardst nodig hadden.
