“Je bent heel lelijk, klootzak. Ga terug naar Marokko.” Dat is wat een deel van de tribunes van Atlético de Madrid naar Lamine Yamal riep tijdens de wedstrijd in het Metropolitano. Niet naar een anonieme rivaal: naar Barcelona’s jongste aanvaller, een jongen die nog geen 18 jaar oud is en nu al meer titels heeft verzameld dan veel voetballers in hun hele carrière behalen.
Het ernstigste is niet alleen dat het is gebeurd, maar dat het al eerder was gebeurd. Yamal maakt geen op zichzelf staand incident mee: het is een patroon. Racistische beledigingen, verwijzingen naar zijn Marokkaanse afkomst, aanvallen die niets met voetbal te maken hebben en alles met wie hij is. Elke keer dat het debat opnieuw oplaait, verschijnen dezelfde verklaringen, dezelfde routinematige veroordelingen en dezelfde sancties die blijkbaar niet genoeg zijn om te voorkomen dat dit opnieuw gebeurt.
Hoeveel wedstrijden moet Lamine Yamal dit nog ondergaan voordat iemand in LaLiga, bij Atlético of in de bond een beslissing neemt die echt pijn doet?