Twee dagen. Zo lang weigerde een Venezolaans meisje te rusten terwijl het puin van een aardbeving haar huis bedolf en daarmee ook haar schildpad.
Het maakte niet uit hoe vaak ze haar vertelden dat er dringendere zaken waren om aan te pakken. Voor haar waren die er niet. Haar beste vriend zat daar nog steeds onder, en ze zou niet weggaan zonder hem. De brandweerlieden, geraakt door haar volharding, groeven uiteindelijk door het beton totdat ze hem levend vonden.
De redding ging viraal op sociale media als een sprankje menselijkheid te midden van een van de ergste seismische tragedies waarmee Venezuela in meer dan een eeuw te maken heeft gehad. Want soms kan de liefde van een meisje voor haar huisdier zwaarder wegen dan het gewicht van het puin.
