Dauda Kavuma had niets toen hij begon.
Geen klaslokaal, geen geld, geen plan. Alleen een belofte die hij zichzelf als jonge man in Kampala, Oeganda, had gedaan, toen een vreemde zijn opleiding betaalde zonder daar iets voor terug te vragen. Hij zwoer dat hij dat gebaar ooit zou terugbetalen. En dat deed hij door straatkinderen in de wijk Katwe op te nemen en hun onderdak, eten en onderwijs te bieden. Wat hij niet had gepland, was wat er daarna gebeurde: die kinderen dansten blootsvoets in het stof, met een talent dat onmogelijk te bedwingen leek. Kavuma hield hen niet tegen. Hij liet ze dansen.
Een zelfgemaakte video van die straatdansjes verspreidde zich over de hele wereld, totdat die de aandacht van Shakira trok. Ze keek niet alleen toe: ze nodigde hen uit om naast haar te dansen tijdens de finale van het WK van 2026. Voor miljarden mensen, naast Madonna en BTS, schitterden diezelfde kinderen die door de wereld waren genegeerd op het grootste podium ter wereld.
Het begon allemaal omdat een leraar besloot iets te zien op een plek waar niemand anders keek.