Zagreb, 1966. Hedviga Golik, een 42-jarige verpleegster, zette een kopje thee, ging in haar fauteuil zitten en stierf. De radio bleef spelen. Niemand klopte op de deur.
Mensen die haar kenden, hielden op met vragen. Haar buren namen aan dat ze naar het buitenland was gegaan. Ondertussen veranderde de wereld onherkenbaar: regeringen vielen, het internet werd geboren, vier volledige decennia gingen voorbij. Maar achter die gesloten deur in Zagreb was de tijd precies in 1966 blijven stilstaan.
In 2008 forceerden onderhoudsmedewerkers de deur. Ze vonden haar in de fauteuil. Het kopje thee stond nog steeds op tafel. 42 jaar later was alles precies hetzelfde. 😶
