Niemand had het ooit zo gezien.
De neurowetenschapper Ju Young Lee van het Amsterdam UMC in Nederland gebruikte een synchrotron-röntgenbron in Frankrijk om postmortem twee gedoneerde bekken te scannen. Wat ze vond zet drie decennia anatomieboeken op hun kop: in de glans van de clitoris bevinden zich vijf zenuwstrengen die zich vertakken als de takken van een boom, waarvan sommige tot aan de venusheuvel reiken.
Tot nu toe werd aangenomen dat de dorsale zenuw inactief werd voordat deze daar aankwam.
Het probleem is dat een groot deel van de clitoris verborgen blijft in het lichaam, omgeven door botten en andere bekkenorganen. MRI-scans maken het mogelijk de algemene vorm ervan te observeren. Erger nog: er zijn 20 keer meer onderzoeken naar de peniseikel dan naar de clitoriseikel.
De achterstand is niet onbeduidend, maar deze kaart—nog voorlopig en nog niet collegiaal getoetst—zou het percentage vrouwen dat na reconstructieve chirurgie wegens genitale verminking gevoeligheid verliest, kunnen terugbrengen van 22 %. De kaart zou ook kunnen helpen zenuwbeschadiging in de vulva en verlies van gevoeligheid tijdens kankeroperaties en andere ingrepen in dat gebied te voorkomen.
Dat gezegd hebbende, valt er nog veel te ontdekken. De kaart is samengesteld op basis van de bekken van slechts twee overleden vrouwen, en de studie heeft nog geen collegiale toetsing ondergaan. De onderzoekers zelf beschouwen dit werk meer als een startpunt dan als de definitieve kaart van de clitoris.