Van Gogh werd zonder oren geboren.
Hij was de enige in zijn nest die zo was op Smithills Open Farm, een boerderij in Bolton, Engeland, en hoewel hij perfect kon horen, zag hij er anders uit dan zijn broertjes en zusjes. Niemand weet waarom hij zonder oren werd geboren, maar dat weerhield hem er niet van om vanaf dag één te rennen, spelen en overal deel van uit te maken.
Een van de medewerkers van de boerderij, die in haar vrije tijd met de hand haarelastiekjes breit, dacht aan hem. Ze maakte voor hem een paar grijze en roze gehaakte oren, met een strik onder zijn kin. “We wilden dat hij ook wist hoe het voelt om oren te hebben”, zei Caitlyn, de woordvoerder van de boerderij. Van Gogh draagt ze alleen korte tijd en onder toezicht, omdat hij ze niet nodig heeft om te horen of om geliefd te zijn. Maar hem ermee zien rennen, terwijl ze bij elke sprong meedeinen, is iets eenvoudigers en groters zien: iemand besloot dat ook hij eruit mocht zien als de anderen.
