Pepita Bernat trouwde jong, meer gedreven door koppigheid dan door liefde. Decennialang droeg ze die beslissing met zich mee, een beslissing die ze nu zonder omwegen omschrijft als een fout waar ze spijt van heeft.
Er waren geen grote drama’s in haar verhaal, alleen de eerlijkheid van iemand die niets meer te verliezen of voor te wenden heeft.
Wat verrassend is, is wat daarna kwam: op haar 73e, wanneer de meeste mensen geloven dat die fase al achter hen ligt, vond Pepita wat ze zelf de ware liefde noemt.
Haar getuigenis herinnert ons eraan dat het leven zijn mooiste hoofdstukken voor het einde kan bewaren en dat het nooit te laat is om te weten hoe het voelt om echt lief te hebben.