Er is een plek in de wereld waar, één keer per jaar, niemand op een hond neerkijkt. Niet op de zwerfhond, niet op degene die onder een marktkraam slaapt, niet op degene die in uniform door de straten patrouilleert. Die dag zijn ze allemaal gelijk. Ze worden allemaal geëerd. 🐕✨
Het is Nepal, en die dag heeft een naam: Kukur Tihar, de “Dag van de Honden”. Het maakt deel uit van Tihar, het op één na belangrijkste festival van het land, vijf dagen waarin elke dag aan een ander wezen is gewijd. Maar de tweede… de tweede is alleen voor hen.
Al vroeg vullen de straten zich met een ritueel dat rechtstreeks uit een legende lijkt te komen: slingers van oranje goudsbloemen om hun nek, een rode tika op hun voorhoofd geschilderd als zegel van zegen, en speciaal voedsel dat met de hand wordt gegeven, zoals je een oude vriend zou bedanken. 🌼🔴
Want voor Nepalezen is een hond niet zomaar een gezelschapsdier. Het is een boodschapper. Een beschermer. Men gelooft dat honden de ziel begeleiden op haar reis naar het onbekende, en hun loyaliteit is zo puur dat die aan het goddelijke grenst. Dit geloof gaat ver terug; het komt zelfs voor in oude heilige teksten, waarin een hond de enige is die een koning trouw blijft tot het einde van zijn reis naar de hemel. Zelfs hij kan niet zonder zijn hond naar binnen. Zo heilig is die band. 🐾💫
En het mooiste is: die dag worden zelfs de meest verlaten honden niet buitengesloten. Vrijwilligers en buurtbewoners trekken door de straten op zoek naar dakloze honden, om een slinger om hen heen te doen, hen te voeren, hen in de ogen te kijken alsof zij, heel even, de hoofdpersonen van het universum waren. Zelfs politiehonden, reddingshonden, degenen die hun leven riskeren voor anderen, krijgen hun eigen eerbetoon tussen uniformen en bloemen. 🌸🐕🦺
Het is geen sprookje. Het is niet slechts een mooie ansichtkaart. Het is een heel volk dat even stilstaat, al is het maar voor één dag, om te herinneren dat er metgezellen zijn die je niet met woorden voor je wint, maar door voortdurende aanwezigheid. Dat er een soort liefde bestaat die niets terugvraagt en die misschien juist daarom zo dicht bij het wonderbaarlijke voelt. 🙏💛
Want soms daalt het goddelijke niet uit de hemel neer te midden van bliksem. Soms komt het op vier poten aan, kwispelt het met zijn staart en wacht het geduldig tot iemand ernaar kijkt met hetzelfde respect waarmee het al naar ons kijkt.