Japanse wetenschappers hebben zojuist herschreven wat we voor mogelijk hielden in de genetica. Met behulp van CRISPR slaagden ze erin de extra kopie van chromosoom 21 — de oorzaak van het syndroom van Down — te elimineren in menselijke laboratoriumcellen. De cellen kregen bijna onmiddellijk biologische functies terug die dichter bij de gebruikelijke lagen.
Maar hier is wat niemand kan negeren: organisaties van mensen met het syndroom van Down waarschuwen al jaren dat hen behandelen als een “fout die gecorrigeerd moet worden” een manier is om te zeggen dat hun leven minder waard is. Aan de andere kant vragen families die dagelijks met de realiteit van de aandoening leven waarom je een vooruitgang zou afwijzen die het lijden zou kunnen verminderen.
De onderzoekers zelf maken duidelijk dat dit nog lang niet kan worden toegepast bij mensen. Maar de wetenschappelijke drempel is al overschreden. Vind jij dat de wetenschap zich moet richten op het elimineren van het syndroom van Down, of is er iets waar niet aan geraakt mag worden?