Ruth Llantoy rook naar vis voordat ze naar succes rook.
Zeven jaar lang stond ze op een markt in Pucallpa, Peru, waar ze vis verkocht om haar familie te helpen. Niemand zou hebben gedacht dat zich achter die koude handen en dat bevlekte schort een toekomstige advocaat bevond die aan het rekenen was: hoeveel was er nog over tot de volgende betaling aan de universiteit, hoeveel voor boeken, hoeveel om niet op te geven. Elke verkoop was weer een steen in een droom die alleen zij volledig kon zien.
Ze had geen sponsor die haar studie betaalde en geen kortere weg. Ze had onmogelijke schema’s, ochtenden op de markt en nachten waarin ze studeerde. En bovenal had ze de zekerheid dat het werk dat ze deed haar niet definieerde door hoe klein het was, maar door wat ze ermee opbouwde.
Vandaag is Ruth al advocaat. En wanneer mensen haar vragen naar die zeven jaar tussen de vissen, verbergt ze die niet: ze is er dankbaar voor. “Schaam je nooit voor het werk dat je hebt”, zei ze, en die zin is de ware titel van haar verhaal.
