Er zijn video’s die geen uitleg nodig hebben om tijdloos te worden. Deze jongen zat rustig op de tribune bij een honkbalwedstrijd toen de camera op hem werd gericht, en in plaats van te zwaaien of verlegen te worden, besloot hij strak voor zich uit te staren alsof de cameraman hem persoonlijk had uitgedaagd.
De camera bleef op hem gericht. Hij ook. Eerst serieus, daarna met het kleinste glimlachje, alsof hij zei “Ik ga niet wegkijken”. En zo creëerde hij, zonder veel te bewegen of een woord te zeggen, een van die momenten die het internet voorgoed omarmt.
Hij deed niets anders dan staren. Maar hij deed het met zoveel attitude dat ze hem jaren later nog steeds als een legende behandelen.
