Ze hadden geen geld voor een ring.
Dus zochten ze een andere manier om hun partner te vertellen dat ze hun leven met haar wilden doorbrengen. In plaats van een sieraad kwamen ze met een kitten in hun armen aan en deden ze daar, zonder ceremonie of voorbereide toespraak, een aanzoek.
Er was geen fluwelen doosje en geen schittering van een diamant. Er was een miauw, twee mensen die door hun tranen heen lachten, en een besluit dat werd genomen met wat ze hadden: meer dan genoeg genegenheid. Het gebaar werd een eenvoudige herinnering dat toewijding niet in karaat wordt gemeten, maar in de intentie achter elk gebaar.
