Tegenwoordig zie je bikinifoto’s en lijkt bijna alles zo ontworpen dat het lichaam geen enkel vlekje heeft, geen enkel plooitje, niets dat buiten de perfecte pose valt. De taille moet er op een bepaalde manier uitzien, de huid mag nauwelijks textuur hebben, en zelfs de manier van staan lijkt berekend om elk klein detail te verbergen.
Daarom voelt deze afbeelding van Marilyn Monroe zo anders aan. Ze draagt een bikini, is mooi, met echte rondingen en zonder er ongemakkelijk door te lijken. Er is geen geforceerde pose om kleiner te lijken, noch een duidelijke bedoeling om haar lichaam te verbergen. Ze is er gewoon, zelfverzekerd, vrouwelijk, en met een schoonheid die niet zoveel uitleg nodig had.
De foto werd in 1951 genomen door Anthony Beauchamp, toen Marilyn poseerde in een gele bikini. Destijds bestond deze obsessie om alles te bewerken totdat het lichaam er bijna plastic uitziet nog niet. Marilyn had geen afgetekende buikspieren of dat tot op de millimeter gevormde figuur dat vandaag zo vaak wordt geëist, maar ze had uitstraling, zelfvertrouwen en een natuurlijke schoonheid die moeilijk te faken was.
Ze ziet er ontspannen uit, helemaal op haar gemak in haar lichaam, met kleine rolletjes, zachtheid, en totaal niet van plan om iets te verbergen. En ook dat maakte haar zo magnetisch. Ze leek geen toestemming te vragen om sexy te zijn of te proberen in een perfecte versie van zichzelf te passen.
Marilyn werd juist met dat echte lichaam, met natuurlijke rondingen en zonder filters, beschouwd als een van de meest sexy en meest herinnerde vrouwen ter wereld. En misschien is dat waarom deze foto na zoveel jaren nog steeds werkt: omdat hij ons eraan herinnert dat sensualiteit niet altijd draait om er onberispelijk uit te zien, maar om je comfortabel te voelen terwijl je je eigen ruimte inneemt.