Voordat ze de eerste incisie in een menselijke neus maken, besteden veel chirurgen die gespecialiseerd zijn in neuscorrecties uren aan het oefenen op kippenhuid en -weefsel. Het is geen geïmproviseerd experiment of een merkwaardige anekdote: het is een gevestigde chirurgische trainingsmethode die in de moderne geneeskunde wordt erkend.
Een neuscorrectie vereist een extreem niveau van precisie. De neus concentreert drie verschillende structuren in een minimale ruimte: huid, kraakbeen en zacht weefsel. Een millimetrische fout kan zowel het uiterlijk van de patiënt als de ademhalingsfunctie veranderen. Daarom hebben chirurgen, voordat ze met dat echte scenario worden geconfronteerd, een weefsel nodig dat de mechanische eigenschappen van menselijk weefsel nauwkeurig nabootst: weerstand, elasticiteit, reactie op hechtingen. Kip voldoet met verrassende nauwkeurigheid aan die voorwaarden.
Tijdens deze oefensessies werken professionals aan incisies, manipuleren ze weefsels en verfijnen ze fijne hechttechnieken in een gecontroleerde omgeving waar fouten geen gevolgen hebben voor welke patiënt dan ook. Wat eruitziet als een slagerssnede, wordt de meest toegankelijke en effectieve simulator om de vaardigheid te ontwikkelen die nodig is voor een van de meest delicate operaties in de geneeskunde.