Op zijn 18e zette niemand in op Luis Díaz. Een ziekte had hem zo mager achtergelaten dat clubs hem zonder aarzelen afwezen. Hij kwam uit La Guajira, een van de armste regio’s van Colombia, en omdat hij was opgegroeid binnen de inheemse Wayuu-cultuur, leek alles erop te wijzen dat profvoetbal niets voor hem was.
Maar in 2015 veranderde er iets. Op de South American Indigenous Peoples Cup maakte hij zeven doelpunten, en tussen het publiek bevond zich Carlos Valderrama, die in dat fragiele lichaam iets herkende wat traditionele scouts niet zagen. Vier jaar waren genoeg voor diezelfde jongeman om Europa te bereiken.
Vandaag is Luis Díaz een sleutelspeler voor Bayern Munich en een van Colombia’s grootste hoop voor het WK van 2026. Diezelfde magerte die hem bijna uit het voetbal duwde, werd uiteindelijk onderdeel van een verhaal dat niemand vergeet.
