Het begon allemaal met Sam, die elke woensdag vóór de les even langs het huis van zijn grootmoeder Peggy ging. Daarna nam hij zijn vrienden mee, en zij verwelkomde hen met een tafel vol eten, omdat ze haar zelfgemaakte maaltijden verkoos boven die van de schoolkantine.
Toen Sam omkwam bij een auto-ongeluk, gebeurde er iets onverwachts: diezelfde dag kwamen zijn vrienden naar Peggy’s huis om haar gezelschap te houden. En ze besloten elke woensdag te blijven komen, ervan overtuigd dat dit was wat hij gewild zou hebben.
In de loop der maanden vulden die ontbijten zich met gelach, tranen en gedeelde herinneringen. Wat begon met een handvol tieners, brengt nu elke week meer dan 30 mensen samen in Peggy’s kleine huis, waarbij buren en lokale bedrijven eten doneren zodat de traditie nooit verdwijnt.
