Vijf wereldsterren in het voetbal zijn beschuldigd van zedenmisdrijven, maar geen van hen is veroordeeld.
De Marokkaanse Achraf Hakimi zal in Frankrijk terecht moeten staan wegens een verkrachtingsbeschuldiging die hij ontkent. De Ghanees Thomas Partey wordt in het Verenigd Koninkrijk geconfronteerd met zeven aanklachten wegens vermeende verkrachtingen en aanranding, en hij heeft onschuldig gepleit.
Ondertussen werd Cristiano Ronaldo beschuldigd in verband met een vermeend incident dat in 2009 plaatsvond, maar de rechtszaak werd afgewezen en er werden geen strafrechtelijke aanklachten ingediend. Neymar kreeg in 2019 ook te maken met een verkrachtingsbeschuldiging, al werd het onderzoek wegens gebrek aan bewijs gesloten. Ondertussen werd de Japanse Kaishu Sano in 2024 gearresteerd wegens een vermeende groepsaanranding, in een zaak die nog in onderzoek was.
Voor een deel van het publiek zegt dat alles: zonder veroordeling zijn er geen schuldigen, en hen op sociale media veroordelen komt neer op een lynchpartij. Voor de andere kant weerspiegelen de gerechtelijke uitkomsten precies hoe macht werkt wanneer de zakken diep zijn en de juridische teams onuitputtelijk.
Vervormen roem en geld de rechtspraak in deze zaken, of moet het onschuldsbeginsel iedereen gelijk beschermen?