Sadio Mané was pas 7 jaar oud toen hij zijn vader zag sterven in Bambali, een Senegalees dorp zonder elektriciteit of ook maar één medisch centrum in de buurt. Er was geen ambulance die op tijd arriveerde, geen dokter die hem kon redden. Alleen de afstand, en de machteloosheid van nergens heen kunnen.
Jaren later, nadat hij een van de grote sterren van het wereldvoetbal was geworden, keerde Mané terug naar diezelfde plek. Maar niet om op bezoek te gaan: hij kwam terug om te bouwen.
Hij investeerde een deel van zijn fortuin in de bouw van een ziekenhuis in Bambali, dat tientallen naburige dorpen kan bedienen die tot dan toe ook nergens terechtkonden voor behandeling.
Hij financierde ook een school, internetverbinding en maandelijkse steun voor de families in zijn dorp.
Hij heeft het zelf gezegd: hij helpt zijn mensen liever dan luxe op te stapelen. Daarom staat er vandaag, waar ooit geen dokter op tijd kwam, een ziekenhuis dankzij hem. 🇸🇳🥹
