Shakira op sportevenementen is van een spannende verrassing uitgegroeid tot een automatische traditie. WK, finale, grote ceremonie… en daar is ze weer, met lichtshow, choreografie en een refrein dat de helft van de planeet al kent.
Haar fans verdedigen haar, en terecht: ze heeft présence, zet enorme shows neer en maakte van nummers als Waka Waka wereldwijde anthems. Voor organisaties is haar boeken een veilige keuze.
Maar daar begint ook de vermoeidheid. Op sociale media vragen velen zich al af of er geen andere artiesten, andere genres of nieuwe stemmen zijn voor ceremonies die fris en anders zouden moeten aanvoelen.
Want ja, Shakira is iconisch. Niemand kan haar dat afnemen. Maar zelfs iconen hebben een pauze nodig wanneer ze beginnen aan te voelen als de standaardoptie voor elk sportevenement.