Nilofar Ayoubi was pas 4 jaar oud toen een vreemde haar op straat sloeg omdat ze geen sluier droeg. Daarna nam haar vader een extreme beslissing: hij knipte haar haar af en zei tegen haar moeder dat ze haar als een jongen moest kleden. Het was geen spel of grap, het was de enige manier die hij vond zodat ze zich onder het eerste Taliban-regime vrijer kon verplaatsen.
Vanaf dat moment werd Nilofar door de rest van de wereld als een jongen gezien. In Afghanistan bestaat er zelfs een naam voor deze praktijk: bacha posh, wat zoiets betekent als “gekleed als een jongen”. Sommige families grijpen hiernaar zodat hun dochters vrijheden kunnen krijgen die hun vaak worden ontzegd, simpelweg omdat ze als meisje zijn geboren.
Ze leefde bijna tien jaar op deze manier. Ze kon haar vader naar de markt vergezellen, op straat spelen, fietsen en sporten beoefenen zoals judo en karate. Ondertussen moesten haar zussen zich houden aan veel beperktere regels. Voor Nilofar was het verschil onmogelijk te negeren: het was genoeg om van kleding te veranderen zodat de wereld haar anders behandelde.
Maar de situatie kon niet eeuwig duren. Toen de adolescentie aanbrak en ze begon te menstrueren, moest ze zich weer als vrouw presenteren. Van de ene op de andere dag verloor ze vrijheden die ze gedurende een groot deel van haar jeugd als normaal had beschouwd, een ervaring die ze later als diepgaand moeilijk zou beschrijven.
In de loop der jaren wist ze haar weg te vinden als zakenvrouw en creëerde ze werkgelegenheid voor andere Afghaanse vrouwen. Nadat de Taliban in 2021 echter weer aan de macht kwamen, moest ze om veiligheidsredenen het land verlaten. Tegenwoordig woont ze in Polen en denkt ze vaak terug aan die fase van haar leven. Ze zegt dat opgroeien als jongen tegelijk een zegen en een vloek was: het liet haar ongelijkheden van binnenuit zien, maar het gaf haar ook de kracht om de vrouw te worden die ze vandaag is.