Diego Frazão was 12 jaar oud toen de wereld hem zag huilen. 🎻
Op de begraafplaats São João Batista in Rio de Janeiro nam hij afscheid van Evandro João da Silva, de man die hem viool had leren spelen en zijn tweede vader was geworden. Evandro coördineerde een AfroReggae-orkest, een project dat kinderen uit favela’s zoals Parada de Lucas via muziek van de straat weghield. Hij werd tijdens een overval doodgeschoten, zonder zich te verzetten. Diego speelde, met zijn ogen gesloten door tranen, tot het einde door. Fotograaf Marcos Tristão legde dat moment vast voor O Globo, en de foto ging de hele wereld over.
Niemand kon zich voorstellen dat Diego’s verhaal slechts zes maanden later zou eindigen. Een blindedarmontsteking leidde tot een septische shock, en toen ontdekten artsen dat de jongen leukemie had. Hij stierf op 1 april 2010, zonder de leeftijd van 13 te bereiken. Tegenwoordig draagt het orkest waar hij viool leerde spelen zijn naam, en elke viool die daar klinkt is een stukje van zijn verhaal dat voortleeft.