Vozinha, een maand geleden kende bijna niemand ter wereld jouw naam.
Josimar Dias, 40 jaar oud, doelman in de tweede divisie van Portugal. Voordat je je brood verdiende met voetbal, werkte je als vuilnisophaler en trok je door Angola, Moldavië, Cyprus en Slowakije op zoek naar een kans. Zelfs je bijnaam vertelt jouw verhaal: ze noemen je “Vozinha” —omaatje— ter ere van de grootouders die je hebben grootgebracht.
Voor het toernooi bekende je glimlachend je droom: “Messi is voor mij de grootste aller tijden. Ik zou dolgraag tegen hem spelen. Wie weet, misschien zelfs shirts ruilen.” Het klonk als fantasie. Het lot nam je op je woord.
En toen de droom kwam, deinsde je niet terug. Je onthield Messi die lastige vrije trap terwijl je de muur nog aan het neerzetten was, reagerend toen het al een doelpunt leek. Je zei één keer, twee keer, drie keer nee tegen hem, met enorme reddingen die de spanning tot in de verlenging rekten. De wereldkampioen had 120 minuten en een afwijking nodig om je te vloeren.
De uitslag doet er niet toe, Vozinha. Je hebt de wereld laten zien dat het nooit te laat is om een droom waar te maken.
Je kwam als een onbekende. Je vertrekt als de meest geliefde opa van het WK. 
