Raj Chhetri hoorde een vreemd geluid in Tunnel nr. 3 en vroeg om naar buiten te mogen. Zijn Chinese supervisor zei dat hij moest wachten en dat hij zou gaan kijken. Hij kwam nooit terug.
Enkele minuten later stroomde een stortvloed van water, modder en puin de tunnel van het waterkrachtproject Trishuli-3A in het district Rasuwa, Nepal, binnen. Daarbij werden voertuigen, gereedschap en de bijna 265 arbeiders die binnen vastzaten meegesleurd. Het was 26 augustus 2026, en het geluid dat Chhetri had gehoord was slechts het begin van een ramp die tot nu toe in het hele land aan meer dan 750 mensen het leven heeft gekost en meer dan 3,000 mensen vermist heeft doen raken, volgens Al Jazeera. Onder hen waren 933 arbeiders aan waterkrachtprojecten.
Chhetri overleefde en deelde zijn relaas: hij gelooft dat veel van die sterfgevallen voorkomen hadden kunnen worden als de Chinese kant van het project, onder toezicht van Power China Corporation, vroegtijdig had gewaarschuwd. Niemand heeft zijn relaas officieel bevestigd, maar de vraag die hij in Nepal onbeantwoord achterliet is eenvoudig: waarom was de man die zei ‘Ik ga kijken’ de enige die op tijd wegkwam?