Voordat artsen zijn schedel openden, had hij nog maar één ding te doen: trouwen.
Het stel organiseerde in recordtijd een bruiloft in het ziekenhuis, met de bruidegom nog in een ziekenhuishemd en de monitoren als getuigen. Er was geen banket of uitgebreide trouwjurk, maar er waren wel echte geloften, uitgesproken met de urgentie van mensen die weten dat de uren tellen. De craniotomie, een van de meest delicate neurologische operaties die er zijn, stond gepland voor slechts een paar uur later, en geen van beiden wilde dat moment bereiken zonder die stap te hebben gezet. 💍
Verhalen als deze herinneren ons eraan dat liefde niet wacht op perfecte omstandigheden. Soms wordt die gevierd onder tl-licht, tussen verpleegkundigen en koude gangen, omdat het enige wat telt is dat de persoon van wie je houdt, vóór alles weet dat die al van jou is en jij van hen bent.
