Op 17 juni 2009 verliet de 26-jarige Eleonor Alejandra Marín Mendoza een ziekenhuis in Mexico-Stad met een cadeauzak. Daarin zat een pasgeboren babymeisje.
Maar het babymeisje was niet haar dochter.
Enkele uren later werden Marín Mendoza en haar man gearresteerd in een motel, en het meisje, Katya Valentina, werd veilig teruggebracht naar haar ouders. Uiteindelijk werd ze veroordeeld tot 13 jaar gevangenisstraf voor ontvoering.
Het meest verrassende aspect van de zaak is dat Marín Mendoza er maandenlang in was geslaagd haar man, familieleden en zelfs artsen ervan te overtuigen dat ze zwanger was.
Nadat ze meerdere miskramen had gehad, begon ze een nieuwe zwangerschap te veinzen. Ze kwam zelfs aanzienlijk aan om een buik te simuleren en omdat ze op de afdeling verloskunde en gynaecologie van het ziekenhuis werkte, manipuleerde ze haar eigen medische dossiers.
Volgens haar versie van de gebeurtenissen had ze met een andere zwangere vrouw afgesproken dat ze haar baby na de geboorte zou krijgen. De moeder van het meisje ontkende dat verhaal echter volledig en zei dat er nooit een overeenkomst had bestaan.
Op de dag van de ontvoering zou Marín Mendoza de kamer van de moeder zijn binnengegaan, zich voordoend als maatschappelijk werkster. Kort daarna verdween de pasgeborene.
Het verhaal wordt nu opnieuw verteld in “A Child of One’s Own”, het nieuwe docudrama van de Chileense filmmaker Maite Alberdi, dat reconstructies van de gebeurtenissen combineert met interviews met Marín Mendoza zelf, de moeder van de baby, de rechter en specialisten die haar zaak analyseerden.
Meer dan tien jaar later zegt Marín Mendoza dat haar obsessie om moeder te worden verband hield met de enorme druk die ze voelde vanuit haar familie en omgeving.
Maar een leugen die begon met een valse zwangerschap eindigde met een pasgeboren babymeisje in een tas en een vrouw die tot gevangenisstraf werd veroordeeld.