Ze vertelden Noga dat de behandeling ervoor zou zorgen dat ze haar haar zou verliezen. Het was de klap die volgde op de kankerdiagnose, de tweede angst na de eerste.
Haar klasgenoten kwamen erachter en besloten tot iets eenvoudigs: als zij haar haar zou verliezen, zou ze dat niet alleen doen.
Zeventig leerlingen gingen een voor een zitten en lieten hun hoofd kaal scheren voor de tondeuse. Het was geen belofte of foto voor sociale media. Het was een echte rij kaalgeschoren hoofden, diezelfde middag, op dezelfde school.
Toen ze in de klas kwam, zou er geen enkel hoofd zijn dat van het hare verschilde. Er zouden zeventig identieke hoofden zijn.
Ook dat is een manier van genezen.
