Darius Williams liep op een dinsdag, de tweede schooldag, zijn klaslokaal binnen en gaf zijn laatstejaarsleerlingen een eenvoudige oefening. Twee alinea’s om te lezen. Een bijna volledige zin, met nog maar vier woorden om in te vullen.
Geen van hen kon hem afmaken.
Williams geeft les aan Wheatley High School in Houston, Texas. Diezelfde middag, tijdens zijn lunchpauze, nam hij een video op voor Instagram. Hij kon niet uitspreken zonder in te storten.
Hij zei dat die leerlingen, nog één jaar verwijderd van hun diploma, wisten hoe ze moesten redeneren. Ze konden een idee mondeling verdedigen, debatteren, discussiëren. Maar ze konden die gedachte niet op papier zetten.
De video ging binnen enkele uren viraal. En met die viraliteit kwamen de ongemakkelijke vragen: hoe hadden die jongeren hun laatste schooljaar kunnen bereiken zonder te weten hoe ze een volledige zin moesten schrijven?
Ook de aanvallen kwamen. Sommigen trokken Williams’ kwalificaties als leraar in twijfel. Hij reageerde door zijn diploma van Berklee College of Music te tonen en te zeggen dat hij een masteropleiding in curriculum en instructie volgt. In Texas staat de wet lesgeven zonder volledige certificering toe zolang aan de vereisten wordt voldaan.
Maar de onderliggende vraag ging niet over hem. Het ging over hen: leerlingen die over één jaar een diploma zullen ontvangen zonder vier woorden te kunnen schrijven.
Een leraar die huilt in een video lost niets op. Maar het dwingt mensen te kijken naar wat het systeem liever niet wilde zien.