Przewlekły wrzód pośladka przez wiele miesięcy nie reagował na żadne leczenie. Pacjent, osoba chora na raka, stał przed perspektywą poważnej operacji jako jedynej opcji. 👀
Wtedy zespół z CONICET i CEMIC, kierowany przez badacza Alejandro Berrę wraz z Maríą Ximeną Guerbi i Jimeną Rodrigo, postanowił spróbować czegoś innego: plastrów wykonanych z błony owodniowej, tkanki pokrywającej łożysko, która po każdym porodzie jest zwykle wyrzucana.
Po 49 dniach leczony obszar wykazywał już lepsze postępy niż przy metodach konwencjonalnych, a pięć miesięcy później rana zamknęła się całkowicie. Bez operacji. Bez hospitalizacji.
W Argentynie organizacja pozarządowa AMNIOSBMA przetwarza oddane łożyska w ciągu pierwszych 24 godzin, aby uniknąć skomplikowanej logistyki kriokonserwacji.
Przypadek został opisany w czasopiśmie International Journal of Molecular Sciences i rodzi pytanie, które warto sobie zadać: ile tkanek, które uważamy za odpady, może kryć rozwiązania medyczne, których wciąż jeszcze nie zbadaliśmy?
