Lillian Weber miała 96 lat, gdy usiadła przed swoją maszyną do szycia z celem, który wydawał się niemożliwy: uszyć jedną sukienkę dziennie dla dziewczynek w Afryce, których nigdy nie miała spotkać.
Mieszkała w Iowa w Stanach Zjednoczonych i szyła od 8. roku życia, ale nigdy nie wyobrażała sobie, że ta umiejętność pozwoli jej ubrać tysiące dziewczynek oddalonych o ponad 12.000 kilometrów.
Dołączyła do grupy krawcowych w wieku ponad 80 lat i zaczęła przekazywać każdą uszytą rzecz organizacji Little Dresses for Africa, która zdążyła już rozdać miliony sukienek w niemal 50 krajach na całym kontynencie.
Każda z nich miała wyjątkowy detal: koronkę, naszywkę, ręcznie wyhaftowany kwiat, jakby każda dziewczynka zasługiwała na to, by poczuć się wyjątkowo, mimo że nigdy nie miała z nią zamienić ani słowa.
Jej celem było uszycie 1.000 sukienek przed ukończeniem 100 lat. Osiągnęła znacznie więcej: zanim zdmuchnęła świeczki, zdążyła już uszyć 1.051. Nigdy nie przestała szyć. W wieku 99 lat wciąż siedziała przed maszyną, przekonana, że wiek nie jest powodem, by przestać dawać. Lillian zmarła w wieku 100 lat, na jeden dzień przed 101. urodzinami, z dorobkiem ponad 1200 sukienek uszytych własnymi rękami.
