Dziesięć godzin. Tyle trwały rozpaczliwe poszukiwania dziecka, które zaginęło wysoko w górach, będąc z rodziną. Dziesiątki ludzi przeczesujących teren, panika rosnąca z każdą mijającą godziną i pytanie, na które nikt nie odważył się odpowiedzieć na głos.
Kiedy ratownicy w końcu je znaleźli, widok, który zastali, sprawił, że wszystko stanęło w miejscu: dziecko spało. Spało głębokim snem, bez najmniejszego zadrapania, jakby wybrało górę jako najwygodniejsze miejsce na świecie na drzemkę. Bez szwanku. Spokojne. Całkowicie nieświadome akcji, którą wokół niego zmobilizowano.
Ta sprawa przypomina o zaskakującej statystycznej rzeczywistości: od 90% do 95% osób, które zaginęły w parkach naturalnych w Stanach Zjednoczonych, zostaje odnalezionych w ciągu pierwszych 12 godzin. To dziecko stało się częścią tej statystyki w najbardziej nieoczekiwany sposób z możliwych.