Jorgelina Aseff nie mogła samodzielnie się poruszać. Victoria Gutiérrez również. Poznały się za pośrednictwem aplikacji Facebooka w styczniu 2026 roku, kilka tygodni przed tym, jak po raz pierwszy zobaczyły się twarzą w twarz, a do tego pierwszego spotkania nie doszło w kawiarni ani w parku: odbyło się ono w sali Szpitala Lagomaggiore w Mendozie, gdzie Victoria była hospitalizowana.


Jorgelina wróciła do tego pokoju jeszcze dwa razy. Tam, pośród kroplówek i badań medycznych, ich więź przerodziła się w coś więcej.


Victoria ma wtórne mózgowe porażenie dziecięce i bardzo ograniczoną sprawność ruchową; mimo to to ona zorganizowała oświadczyny, z pomocą pracownika ochrony szpitala, który stał się jej wspólnikiem w tym planie.


Dziś mieszkają osobno — Jorgelina z rodzicami, a Victoria w innym domu — a każda podróż między tymi dwoma domami jest wyzwaniem ze względu na stan fizyczny obu kobiet.
Mają już miejsce, do którego mogą się razem wprowadzić. Brakuje im tylko opiekuna lub opiekunki, który pomagałby im każdego dnia. Bez tego ani przeprowadzka, ani ślub, o którym marzy Victoria, nie będą mogły się odbyć.
