Zlatan Ibrahimović oglądał mecz jak każdy inny kibic, ale coś poruszyło się w nim. Republika Zielonego Przylądka, reprezentacja narodowa, która nigdy wcześniej nie postawiła stopy na mundialu, stawiła czoła Argentynie do samego końca i przegrała zaledwie 3-2 w meczu, który w każdej chwili mógł potoczyć się inaczej.
Dla byłego szwedzkiego napastnika to, co było widać na boisku, nie miało nic wspólnego z Leo Messim ani z potęgą Albiceleste. „Prawie się popłakałem, bo pokochałem ten moment” — wyznał, wyjaśniając, że nawet Argentyna nie świętowała tego tak, jak świętuje się zwykłe zwycięstwo, ponieważ wszyscy wiedzieli, że właśnie byli świadkami czegoś wyjątkowego.
Republika Zielonego Przylądka, kraj liczący zaledwie 500 thousand mieszkańców, stanęła jak równy z równym z jedną z najbardziej budzących strach reprezentacji na świecie. Nie wygrała meczu, ale zabrała ze sobą coś, czego nie da się zmierzyć żadną statystyką: szacunek piłkarskiej legendy i tysięcy ludzi, którzy, podobnie jak Zlatan, czuli, że oglądają coś większego niż wynik.
