Monitor pokazywał to, co zwykle: czarno-biały ekran, niewyraźny profil dziewczynki, która jeszcze nie poznała świata. Lia Oliveira leżała odchylona, jej partner pochylił się nad jej brzuchem i wyszeptał: „Dzień dobry. Miłej soboty. Jesteś głodna?”
Nikt w tym pokoju w Kanadzie nie spodziewał się tego, co wydarzyło się później. Dokładnie w chwili, gdy ojciec odsunął się, by spojrzeć na innych, usta dziecka uniosły się na ekranie. Uśmiech, tam, w łonie matki, jako bezpośrednia odpowiedź na głos ojca. Siostrze Lii udało się nagrać to wszystko telefonem komórkowym.
Cały pokój wydał okrzyk podekscytowania i poprosił przyszłego ojca, by nie przestawał do niej mówić. Lia powiedziała później, że była „całkowicie przytłoczona” i rozpłakała się ze szczęścia na miejscu. Nazywa to swoim najgłębszym wspomnieniem, tym, które będzie pielęgnować na zawsze. I chociaż nauka wciąż debatuje nad tym, jak wiele dzieci rozumieją w łonie matki, ten drobny gest na niewyraźnym ekranie wystarczył, by poruszyć miliony ludzi na całym świecie.