ในอังกฤษศตวรรษที่ 19 การตื่นสายไม่ใช่แค่เรื่องน่ารำคาญ — มันอาจทำให้คุณเสียค่าแรงหรือแม้แต่งานไปเลย และเพราะคนงานส่วนใหญ่ไม่มีเงินพอจะซื้อนาฬิกา จึงต้องมีคนอื่นมาทำหน้าที่นี้แทน: พวก knocker-uppers คนที่ถูกจ้างให้เดินไปตามถนนยามรุ่งสาง แล้วเคาะหน้าต่างด้วยไม้ไผ่ยาว ค้อนนุ่ม ๆ หรือแม้แต่ท่อเป่าลูกถั่ว ด้วยความแม่นยำพอที่จะปลุกผู้เช่าเพียงคนเดียวโดยไม่รบกวนคนที่อยู่ชั้นบน 🪟
บางคนเริ่มตระเวนปลุกตั้งแต่เวลา 3:00 น. Mary Smith จากย่าน East End ของลอนดอน คิดค่าบริการนี้สัปดาห์ละหกเพนนีในช่วงทศวรรษ 1930 ส่วน ‘Granny Cousins’ ก็ทำงานแบบเดียวกันใน Poole, Dorset โดยปลุกคนงานโรงเบียร์เรื่อยมาจนถึงปี 1918 สำหรับผู้หญิงจำนวนมากในยุควิกตอเรีย อาชีพนี้เป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาอย่างหนึ่ง: ความเป็นอิสระทางเศรษฐกิจของตนเอง Charles Dickens กล่าวถึงพวกเขาใน ‘Great Expectations’ เมื่อปี 1861 และยังมีบันทึกว่ามี knocker-uppers 2 คนที่เป็นผู้พบศพเหยื่อรายแรกของ Jack the Ripper ใน Whitechapel ตอนเวลา 3:45 AM 😮
อาชีพนี้ค่อย ๆ หายไปตั้งแต่ทศวรรษ 1920 เป็นต้นมา เมื่อไฟฟ้าแพร่หลายและนาฬิกามีราคาถูกลง ในบางเมืองมันยังคงอยู่จนถึงช่วงทศวรรษ 1960s-1970s ทุกวันนี้ สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับการมาเคาะหน้าต่างคุณตอนตี 3 ก็คือการแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของคุณ ⏰