“เธอเป็นนางฟ้าที่เดินอยู่บนโลกนี้จริง ๆ” นั่นคือสิ่งแรกที่ซาบรินา คาร์เพนเตอร์คิด เมื่อครั้งแรกที่เธอยืนอยู่ต่อหน้าดอลลี พาร์ตัน
เธอเป็นคนเล่าเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ในข้อความที่เธอเขียนขึ้นหลังการเสียชีวิตของตำนานเพลงคันทรี
เธอรำลึกถึงเสียงหัวเราะที่มีร่วมกัน บทสนทนาที่เธอหวงแหน และแม้แต่มุกที่พวกเธอแซวกันว่าดูเหมือนพี่น้องกัน
เธอบอกว่าจะพกพาภูมิปัญญาของดอลลีไว้ในกระเป๋า รวมถึงไหวพริบอันคมคายและมุมมองต่อชีวิตอันแสนขี้เล่นนั้น ไปด้วยในวันที่หม่นหมองข้างหน้า
ซาบรินาไม่ได้พูดถึงไอดอลที่อยู่ห่างไกล แต่พูดถึงใครบางคนที่มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อตัวเธอเป็นการส่วนตัว
“จะไม่มีใครเหมือนคุณอีกแล้ว”, เธอเขียนไว้ โดยเชื่อว่าทั้งโลกจะใช้เวลาชั่วชีวิตตามหาประกายอันเป็นเอกลักษณ์ที่ดอลลีมี
และเธอปิดท้ายด้วยสิ่งที่พูดง่ายที่สุดและยากที่สุด: เธอจะรักดอลลีเสมอ 🦋