Dolly Parton ไม่เคยต้องการป้ายกำกับนั้น เธอเกลียดสุนทรพจน์ การเดินขบวน และธงแห่งอุดมการณ์ ทั้งชีวิตของเธอคือการประกาศจุดยืน
ตอนอายุ 19 ปี เธอชักปืนขึ้นเพื่อป้องกันตัวจากผู้สะกดรอยตามบนถนนในนิวยอร์ก หลายทศวรรษต่อมา เธอเขียนเพลง “Just Because I’m a Woman” เพลงในปี 1968 ที่ประณามสองมาตรฐานทางเพศ ก่อนที่เราจะมีคำเรียกเรื่องนี้เสียอีก
เธอสร้างอาณาจักรดนตรีของตัวเองขึ้นมา ปฏิเสธที่จะมอบสิทธิ์ครึ่งหนึ่งในเพลง “I Will Always Love You” ให้ผู้จัดการของ Elvis Presley และการตัดสินใจนั้นก็ทำให้เธอกลายเป็นเศรษฐีนีในที่สุด เมื่อ Whitney Houston บันทึกเสียงเพลงนี้
หลังจากเธอเสียชีวิตเมื่ออายุ 80 ปี โลกจดจำสิ่งที่ Dolly Parton ทำไว้ เธอช่วยเหลือผู้คนด้วยการลงมือทำ ไม่ใช่ด้วยคำขวัญ “ฉันไม่คิดอย่างนั้นหรอก… ถ้าการเป็นเฟมินิสต์หมายถึงการยืนหยัดเพื่อผู้หญิง ใช่ ฉันก็คงเป็นคนหนึ่ง” เธอเคยกล่าวไว้ เธอไม่จำเป็นต้องใช้คำนั้น ชีวิตที่เธอสร้างขึ้นมาก็เพียงพอแล้ว
