ทามาราวัย 14 ปี และมีมุมมองพิเศษต่อโศกนาฏกรรมของตัวเอง: ระเบียงฝั่งตรงข้าม
วันที่ 6 มกราคม 2012 ที่เมืองเปอร์กามิโน อีบัน ออร์ติเกรา วัย 16 ปี หลับอยู่ข้างเธอหลังจากความง่วงเอาชนะการแข่งกับเวลาได้ นอร์เบร์โต นูนเญซ ผู้เป็นพ่อของเธอ กลับจากที่ทำงานตอน 9 โมงเช้าและพบทั้งคู่บนเตียง สิ่งที่ตามมาไม่ใช่เสียงตะโกน: แต่มันคือการซ้อม เขาทำให้ขากรรไกรและผนังกั้นจมูกของวัยรุ่นคนนั้นหัก จนเขาหมดสติ เพื่อนบ้านคนหนึ่งได้ยินเรื่องที่เหลือจากหน้าต่างของเธอ: เสียงกระจกแตก, “แกกระโดด ไม่งั้นฉันจะโยนแกลงไป”, แล้วร่างของอีบันก็ตกเฉียงลงสู่ความว่างเปล่า โดยถูกจับคอไว้จนถึงวินาทีสุดท้าย
การตรวจทางนิติเวชยืนยันว่าเขาตกลงไปในขณะหมดสติ โดยไม่มีบาดแผลจากการป้องกันตัวที่มือ นูนเญซอ้างว่าชายหนุ่ม “กระโดดลงไปเอง” แต่คำให้การของพยานและคำขู่ก่อนหน้านี้ของเขาเองทำให้เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ลูเซีย น้องสาวของเขา ยังคงจำทุกรายละเอียดของวันนั้นได้ราวกับว่าเวลาไม่เคยผ่านไป