ในปี 1973 ดอลลี พาร์ตันเขียน “Jolene” เพลงที่ดูเหมือนจะเล่าเรื่องของผู้หญิงที่สิ้นหวังและวิงวอนหญิงอีกคนไม่ให้พรากสามีของเธอไป เบื้องหลังเนื้อเพลงนั้นคือเหตุการณ์จริง: ตามคำบอกเล่าของดอลลี พนักงานธนาคารผมแดงคนหนึ่งเกิดสนใจคาร์ล ดีน สามีของเธอ ซึ่งตอนนั้นทั้งคู่แต่งงานกันมาได้เพียงไม่กี่ปี

ดอลลีอธิบายว่าคาร์ลชอบความสนใจที่ได้รับทุกครั้งที่ไปธนาคาร จนเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องขำขันระหว่างทั้งคู่ เธอจะหยอกเขาว่าใช้เวลาอยู่ที่นั่นมากเกินไป และเธอไม่เข้าใจว่าเขาจะต้องใช้เงินมากมายขนาดนั้นไปทำไม แต่สถานการณ์นี้ก็ปลุกความไม่มั่นคงในใจที่เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ขึ้นมาในตัวเธอด้วย: ผู้หญิงคนนั้นทั้งสูง ผมแดง และตามคำบอกเล่าของดอลลี ยังมีลักษณะทางกายภาพหลายอย่างที่เธอรู้สึกว่าตัวเองขาดไป

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ผู้หญิงที่เป็นแรงบันดาลใจให้เรื่องราวนี้ไม่ได้ชื่อโจลีน ชื่อนี้มาจากคนละคนกันโดยสิ้นเชิง นั่นคือเด็กหญิงวัยแปดขวบคนหนึ่งที่เข้ามาหาดอลลีหลังการแสดงเพื่อขอลายเซ็น นักร้องสาวประทับใจผมสีแดง ดวงตาสีเขียว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งชื่อของเธอ เธอคิดว่าชื่อนั้นไพเราะมากจนบอกเด็กหญิงว่าฟังดูเหมือนชื่อเพลง
ดังนั้น พนักงานธนาคารที่ดึงดูดความสนใจของคาร์ลกับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่เพียงต้องการลายเซ็น จึงลงเอยด้วยการถูกนำมาผสมรวมกันในเรื่องเดียวกัน ดอลลีนำ สถานการณ์ความหึงหวงจากประสบการณ์จริงและชื่อของแฟนเพลงตัวน้อยคนนั้น มาสร้าง “Jolene” ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในเพลงคลาสสิกยิ่งใหญ่แห่งอาชีพของเธอ และเป็นเพลงที่คนหลายรุ่นขับร้องกันมา

และบางทีสิ่งที่น่าสนใจที่สุดก็คือ ดอลลีไม่เคยนำเสนอเรื่องนี้ในฐานะเรื่องนอกใจเลย ตรงกันข้าม เธออธิบายว่าสถานการณ์กับพนักงานธนาคารลงเอยด้วยการเป็น เรื่องขำขันระหว่างเธอกับคาร์ล อยู่มากทีเดียว เพลงขยายความไม่มั่นคงในใจนั้นและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นดราม่า: ผู้หญิงคนหนึ่งมองผู้หญิงอีกคน และแม้จะรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอมั่นคงดี แต่ก็ยังรู้สึกว่าอาจสูญเสียชายที่เธอรักไปได้
