“ทุกวินาทีที่ผมอยู่ที่นี่เพื่อพัก มีคนคนหนึ่งกำลังรอการช่วยเหลืออยู่” เขาไม่มีการฝึกฝน ไม่มีประสบการณ์ ไม่มีแม้แต่เครื่องแบบทางการ
ทั้งหมดที่เขามีคือความแน่ใจว่าเขาจำเป็นต้องอยู่ที่นั่น เขาอธิบายด้วยตัวเองแบบนั้นทั้งน้ำตา ต่อหน้ากล้อง ด้วยดวงตาแดงก่ำจากการไม่ได้นอนมา 4 วัน.
คำบอกเล่าของเขาเป็นอีกเสียงหนึ่งที่เสริมกับอาสาสมัครพลเรือนอีกหลายสิบคนที่พุ่งตัวเข้าไปในกองซากปรักหักพังในลาไกวรา หลังเหตุแผ่นดินไหวที่ถล่มเวเนซุเอลาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน โศกนาฏกรรมที่คร่าชีวิตผู้คนไปแล้วเกือบ 1,500 คน เขาบอกว่าสิ่งที่ถ่วงใจเขามากที่สุดไม่ใช่ความอ่อนล้า แต่คือการได้ยินครอบครัวต่าง ๆ ขอให้เขาช่วยตามหาญาติที่ชั้นนั้นชั้นนี้ ในห้องนั้นห้องนี้
เขาไม่สนใจว่าจะทำให้ครอบครัวของตัวเองเป็นห่วง และไม่สนใจเรื่องการนอน เขาเอาแต่พูดซ้ำอยู่ประโยคเดียวที่อธิบายทุกอย่างได้ว่า ทุกวินาทีที่เขาพักอยู่ ยังมีใครอีกคนกำลังรออยู่ใต้ซากปรักหักพัง เพื่อให้ใครสักคนอย่างเขาไปถึงทันเวลา
วิดีโอ: