ในเดือนเมษายน 2011 เมื่อเธอมีอายุเพียง 15 ปี เวโรนิกา โยโก เปลบานีติดเชื้อเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรียชนิดรุนแรงเฉียบพลัน ซึ่งเกือบคร่าชีวิตเธอ เธอใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนครึ่งในห้องผู้ป่วยหนัก ก่อนจะต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาลต่ออีกหลายเดือน
ผลที่ตามมารุนแรงอย่างยิ่ง อาการบาดเจ็บของเธอหนักหนาสาหัสจนแพทย์ต้องตัดกระดูกนิ้วมือบางส่วนและนิ้วเท้าบางส่วนออก
นอกจากนี้ ร่างกายของเธอยังเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นลึก โดยเฉพาะบริเวณแขนและขา
แต่หลังออกจากโรงพยาบาล เวโรนิกาตัดสินใจกลับมาเล่นกีฬาอีกครั้ง เธอเริ่มแข่งขันสโนว์บอร์ดและได้เข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ที่เมืองโซชีในปี 2014 ที่ริโอ 2016 เธอลงแข่งขันพาราคานูและคว้าอันดับที่หก
ในปี 2017 เธอค้นพบความหลงใหลครั้งใหม่ในกีฬาไตรกีฬา ในปีเดียวกันนั้น เธอคว้าแชมป์การแข่งขันพาราไตรกีฬาของอิตาลีและชนะการแข่งขันเวิลด์คัพรายการหนึ่งที่เมืองเบอซ็องซง ประเทศฝรั่งเศส
รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอเกิดขึ้นในการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ที่โตเกียว 2020 ซึ่งเธอคว้าเหรียญทองแดงมาได้ ในปารีส 2024 เธอกลับขึ้นโพเดียมอีกครั้งและคว้าเหรียญเงิน
ทุกวันนี้ ร่องรอยที่โรคร้ายทิ้งไว้ยังคงอยู่บนร่างกายของเธอ แต่เวโรนิกาตัดสินใจไม่ปกปิดมัน สำหรับเธอ ร่องรอยเหล่านั้นเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวชีวิต และเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนที่เธอกลายมาเป็น
“รอยแผลเป็นของฉันคือร่างกายของฉัน และร่างกายของฉันก็คือตัวฉัน”