นี่ไม่ใช่สัญญาณไฟจราจรธรรมดา บนทางหลวงแพนอเมริกัน ใกล้ทางออกหลายแห่งในอาร์เจนตินา คนขับบางคนไม่ยอมลดกระจกลงอีกต่อไปเพราะความหวาดกลัว
วิธีการนั้นเรียบง่ายและเลวร้าย: คนเช็ดกระจกเข้ามาเสนอให้บริการที่ไม่มีใครร้องขอ และหากไม่จ่ายเงิน กระจกหรือตัวถังก็ต้องรับเคราะห์แทน พยานเล่าว่าพวกเขาใช้ผ้าเช็ดกระจกผืนเดิมฟาด ใช้ของแข็งขีดข่วนโดยเจตนา และถึงขั้นทุบกระจกมองข้างแตกเพื่อเป็นการตอบโต้ทันที นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แต่เป็นการขู่กรรโชกที่เกิดซ้ำเป็นแบบแผน จากทางแยกหนึ่งสู่อีกทางแยก จากสัญญาณไฟหนึ่งสู่อีกสัญญาณไฟ
สิ่งที่น่าเดือดดาลที่สุดไม่ใช่เพียงความเสียหายทางวัตถุ แต่คือความรู้สึกหมดหนทาง ไม่มีใครเข้ามาช่วย ไม่มีการกำกับดูแลให้เห็น และใครก็ตามที่ขัดขืนก็ต้องชดใช้ด้วยรถของตัวเอง ขณะเดียวกัน คนขับทุกคนที่ใช้เส้นทางนั้นต่างสงสัยในสิ่งเดียวกัน: จะต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าจะมีใครทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่เรื่องนี้จะจบลงอย่างเลวร้ายยิ่งกว่านี้?