แนนซีไม่รู้เลยว่ามีอะไรรอเธออยู่
ครอบครัวเก็บเรื่องนี้เป็นความลับจนถึงช่วงเวลาสุดท้าย นั่นคือทารกแรกเกิดจะได้รับชื่อเดียวกับเธอ เพื่อเป็นเครื่องหมายรำลึกอย่างเงียบ ๆ ถึงผู้หญิงที่คอยประคับประคองคนทั้งรุ่นแล้วรุ่นเล่าไว้ด้วยกัน
เมื่อในที่สุดเธอได้อุ้มทารกไว้ในอ้อมแขน และมีคนบอกชื่อของเด็กให้เธอฟัง เสียงของเธอก็ขาดห้วงไป ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดอีก
เรื่องราวเช่นนี้ถูกเผยแพร่ทางออนไลน์ เพื่อย้ำเตือนเล็ก ๆ ว่านามสกุลและชื่อเก็บรักษาความทรงจำไว้ เป็นวิธีบอกใครบางคนว่าพวกเขายังคงอยู่ ณ ที่แห่งนั้น แม้แต่ในคนรุ่นใหม่ที่เพิ่งลืมตาดูโลก
ขณะนี้ รายละเอียดที่แน่ชัดว่าการกลับมาพบกันครั้งนี้เกิดขึ้นที่ไหนและเมื่อใดยังไม่ได้รับการยืนยัน แต่การแสดงออกเช่นนี้—การตั้งชื่อลูกตามชื่อคุณทวดของเขา—เป็นหนึ่งในสิ่งที่ไม่ต้องมีการยืนยันใด ๆ ก็ทำให้ผู้คนซาบซึ้งได้